Korzeń lotosu

Korzeń lotosu to menuowa nazwa jadalnego kłącza rośliny Nelumbo nucifera, technicznie bardziej kłącza niż prawdziwego korzenia. Źródła potwierdzają jego szerokie użycie w kuchniach azjatyckich, zwłaszcza chińskiej, japońskiej i koreańskiej, a także w Indiach i innych krajach Azji. W restauracji sama nazwa może oznaczać różne przygotowania: stir-fry, duszone plastry, marynowane lub piklowane plasterki, tempurę, zupę albo składnik większego dania. Najbardziej rozpoznawalne są okrągłe, jasne plastry z wzorem otworów, chrupiące nawet po krótkim gotowaniu lub smażeniu.

Kuchnia: kuchnia chińska. Typ: dodatek warzywny / przystawka. Region: Azja.

Najczęściej jasne, kremowe lub lekko złote plasterki kłącza krojone w poprzek, z regularnym wzorem okrągłych otworów przypominającym koronkę lub plaster koła. W wersji stir-fry plastry są błyszczące od lekkiego sosu i mogą być wymieszane z papryką, grzybami mun, groszkiem cukrowym, marchewką, chili, dymką lub sezamem.

• charakterystyczny wzór otworów widoczny w przekroju
• zachowuje chrupkość po krótkim gotowaniu lub smażeniu
• szybko ciemnieje po pokrojeniu, dlatego często moczy się go w kwaśnej wodzie
• jest składnikiem używanym w wielu kuchniach Azji, a nie jedną ściśle skodyfikowaną potrawą
• występuje w wersjach smażonych, duszonych, piklowanych, zupowych i tempura

• China Hotpot
• SAN HÔ