Lamadżo

Lamadżo odpowiada rodzinie dań znanych jako lahmacun, lahmajun, lahmajoun albo lahmajo: bardzo cienki placek z warstwą mielonej jagnięciny lub wołowiny wymieszanej z cebulą, czosnkiem, pomidorami, papryką, natką pietruszki i przyprawami. Źródła opisują danie jako bliskowschodnie/lewantyńskie, szeroko obecne w kuchni ormiańskiej i tureckiej; dokładne przypisanie jednego kraju pochodzenia jest sporne. Tradycyjnie placek jest pieczony i podawany ciepły, często z cytryną, ziołami, sałatą, cebulą, piklami albo zwinięty jak wrap. W restauracyjnych menu w Polsce spotyka się nazwy typu „Lamadżo z mięsem” oraz wariant „z mięsem i serem”, choć klasyczny lahmacun zwykle nie jest daniem serowym.

Kuchnia: kuchnia ormiańska. Typ: cienki placek z mięsem / flatbread. Region: Lewant, Azja Zachodnia, Syria i Liban jako regiony tradycyjnej nazwy lahm bi ajin, południowo-wschodnia Turcja, zwłaszcza okolice Urfy i Gaziantep, jako ważny region rozpowszechnienia i wariantów.

Bardzo cienki okrągły lub owalny placek z lekko zarumienionymi, miejscami chrupiącymi brzegami i równą, cienką warstwą czerwono-brązowego mielonego mięsa z drobnymi kawałkami warzyw oraz zielonymi ziołami. Może leżeć płasko na talerzu lub desce, być podany z ćwiartkami cytryny i natką pietruszki, albo częściowo zwinięty z sałatą i warzywami. Nie powinien wyglądać jak gruba pizza z obfitą warstwą sera; tradycyjna forma jest płaska, cienka i mięsno-ziołowa.

• cienki flatbread z mięsem, a nie klasyczna gruba pizza
• farsz jest cienko rozsmarowaną pastą z mielonego mięsa, warzyw, ziół i przypraw
• tradycyjnie zwykle bez sera i bez typowego sosu pomidorowego do pizzy
• nazwa wywodzi się z rodziny nazw oznaczających mięso z ciastem
• występuje pod wieloma zapisami: lahmacun, lahmajun, lahmajoun, lahmajo i lamadżo
• często je się je z cytryną, natką i świeżymi warzywami albo zwinięte jak wrap
• w kuchni ormiańskiej bywa opisywane jako Armenian pizza, a w tureckiej jako Turkish pizza

• Mangal House10 zł
• MANGAL-HOUSE10 zł