Muchim

Muchim nie oznacza jednej stałej receptury, lecz sposób przygotowania: główny składnik jest krojony, czasem solony, blanszowany albo gotowany, a następnie mieszany z przyprawami. W kuchni koreańskiej takie dania często występują jako banchan, czyli małe dodatki do posiłku, ale niektóre warianty, np. golbaengi-muchim z whelkami i makaronem albo hongeo muchim ze sfermentowaną płaszczką, mogą być też przekąską do alkoholu lub mocnym daniem samodzielnym. Smak zależy od wariantu, ale często łączy pikantność gochugaru lub gochujang, kwaśność octu, słoność sosu sojowego, czosnek i aromat sezamu.

Kuchnia: kuchnia koreańska. Typ: sałatka / banchan. Region: Korea.

Najczęściej wygląda jak błyszcząca, wymieszana sałatka z cienko pokrojonych składników. W wersjach z gochugaru lub gochujang dominuje czerwono-pomarańczowy sos i widoczne ziarna sezamu; w łagodniejszych wariantach widać zielone ogórki, szczypior, wodorosty albo warzywa pokryte jasnym sosem sezamowo-sojowym lub octowym. Porcja jest zwykle mała jak banchan, choć warianty z owocami morza i somyeon mogą być większym talerzem z makaronem obok lub pod spodem.

• nazwa oznacza składniki wymieszane lub doprawione przyprawami
• główny składnik zwykle stoi przed słowem muchim, np. oi, pa, miyeok, ojingeo albo golbaengi
• często funkcjonuje jako koreański banchan
• nie jest jedną recepturą, lecz rodziną świeżo mieszanych dań
• często używa gochugaru, gochujang, octu, sosu sojowego, czosnku, oleju sezamowego i sezamu
• może być warzywne, z wodorostów, z grzybów, z owoców morza albo z ryby
• zwykle zachowuje wyraźną teksturę składnika bazowego zamiast tworzyć gładką pastę

• Home-BBQ Korean Restaurant15 zł
• Gangnam26 zł
• Sora Restauracja130 zł