Udo z gęsi

Nazwa jest ogólna: oznacza gęsie udo lub nogę przygotowaną jako potrawa, a nie jedną zamkniętą recepturę regionalną. Źródła kulinarne najczęściej opisują wersję pieczoną długo i łagodnie, doprawioną solą, pieprzem, czosnkiem oraz ziołami, czasem pieczoną z winem, sokiem jabłkowym, jabłkami lub gruszkami. W polskim kontekście gęsina jest silnie łączona z jesienią i tradycją św. Marcina, a w kuchni niemieckiej bliskim odpowiednikiem jest Gänsekeule podawana z kluskami, kapustą i sosem.

Kuchnia: kuchnia polska. Typ: danie główne mięsne. Region: —.

Na talerzu powinno być widoczne duże, ciemniejsze od kurczaka udo drobiowe na kości, ze złocisto-brązową lub głęboko zrumienioną, błyszczącą skórką. Często leży w sosie pieczeniowym i jest podane obok czerwonej kapusty, buraczków, ziemniaków, klusek lub kopytek; dodatki owocowe mogą pojawić się jako jabłka, gruszki, śliwki albo żurawina.

• duża porcja drobiu na kości
• często wymaga długiego pieczenia
• wytapia dużo gęsiego tłuszczu
• skóra jest ważnym elementem dania
• typowe przyprawy to sól, pieprz, czosnek i majeranek lub rozmaryn
• kwaśne dodatki równoważą tłustość mięsa
• w Polsce często kojarzone z 11 listopada i gęsiną świętomarcińską
• nie jest jedną recepturą o jednym pochodzeniu

• Parkova Restauracja & Cocktail Bar87 zł
• Restauracja Biała Żyrafa87 zł
• Park Cafe Mokotów94 zł
• Stary Dom99 zł