Amur biały (Ctenopharyngodon idella) jest rybą słodkowodną pochodzącą z Azji Wschodniej i od dawna hodowaną oraz spożywaną, szczególnie w Chinach. W menu restauracyjnym może oznaczać świeżą, żywą, smażoną, pieczoną, gotowaną, duszoną albo wędzoną rybę. Mięso opisywane jest jako białe, delikatne, dość łagodne, soczyste lub zwarte zależnie od obróbki; jak wiele ryb karpiowatych może mieć ości i czasem ziemisty posmak, zależny od pochodzenia ryby.
Ananas w cieście to deser owocowy, najczęściej przygotowywany z krążków świeżego lub odsączonego ananasa zanurzonych w cieście naleśnikowym, waniliowym, kokosowym albo innym cieście do smażenia. Po usmażeniu podaje się go na ciepło, zwykle z cukrem pudrem, cukrem, sosem karmelowym/toffi, sosem owocowym albo lodami. Źródła anglojęzyczne opisują pineapple fritters jako popularny deser w kontekście kuchni chińskiej i chińskich lokali typu takeaway, natomiast polskie przepisy szerzej wiążą go z kuchnią azjatycką.
Bao najczęściej odnosi się do chińskich bułek na parze z ciasta drożdżowego, wypełnionych mięsem, warzywami, tofu albo słodkim nadzieniem. Źródła opisują je jako klasyczny element kuchni chińskiej, powiązany z mantou, czyli prostą bułką na parze bez nadzienia. Nazwa jest jednak szeroka: w kartach menu może obejmować baozi, xiao long bao, char siu bao, tajwańskie gua bao oraz współczesne warianty typu bao burger z bułką składaną wokół nadzienia.
Baozi, często skracane do bao, to nadziewane bułeczki z kuchni chińskiej, blisko spokrewnione z mantou, czyli nienadziewaną bułką parową. Najczęściej mają miękkie, jasne ciasto pszenne i farsz z wieprzowiny, innych mięs, warzyw, grzybów, owoców morza, tofu albo słodkich past. Są popularne w Chinach jako śniadanie, przekąska i jedzenie uliczne, a poza Chinami występują także w kuchniach diaspor i lokalnych wariantach azjatyckich.
Bao z kurczakiem to współczesna odmiana chińskich parowanych bułeczek bao/baozi, w której mięso kurczaka zastępuje częstsze farsze wieprzowe lub warzywne. Podstawą dania jest miękka bułka z ciasta pszennego na drożdżach, przygotowywana na parze, a kurczak bywa podawany jako farsz zamknięty w bułce albo jako nadzienie w rozciętej, kanapkowej bułeczce typu gua bao. W menu restauracyjnym może oznaczać zarówno okrągłą faszerowaną bułkę, jak i otwartą azjatycką kanapkę z kurczakiem, sosem i świeżymi dodatkami.
Black Pepper w menu nie jest jedna scisla receptura, tylko najczesciej oznacza mieso, owoce morza albo tofu z warzywami w ciemnym, pieprznym sosie. Najlepiej potwierdzony wzorzec to chinsko-kantonskie Black Pepper Beef, czyli paski wolowiny stir-fry z cebula, papryka i sosem z czarnego pieprzu, sosu sojowego oraz sosu ostrygowego. W menu tajskich i panazjatyckich restauracji podobna nazwa bywa uzywana dla potrawy z brokulami, papryka, cebula i czarnym pieprzem w lekkim sosie tajskim albo jako Pad Prik Thai Dam.
Black Pepper Chicken to danie typu stir-fry, znane w wersjach chińskich, chińsko-inspirowanych i amerykańsko-chińskich restauracji na wynos. Najczęściej obejmuje marynowane kawałki kurczaka smażone w woku z cebulą, papryką, czasem selerem, czosnkiem i imbirem, a następnie obtoczone w gęstniejącym sosie sojowo-pieprzowym. Źródła potwierdzają kuchnię chińską lub American-Chinese, ale nie wskazują jednoznacznego, konkretnego regionu pochodzenia.
Bok choy w sosie grzybowym to opisowa nazwa potrawy bliskiej chińskiemu 香菇菜心 / braised mushrooms with bok choy: kapusta bok choy jest zwykle blanszowana lub szybko smażona, a następnie polewana duszonymi grzybami i błyszczącym sosem. Najczęściej używa się suszonych lub świeżych shiitake, czasem boczniaków królewskich albo innych grzybów, a sos buduje się z sosu ostrygowego, sosu sojowego, wody po moczeniu grzybów, czosnku, imbiru i skrobi. Źródła potwierdzają kuchnię chińską, a część z nich opisuje wariant jako kantońskie danie warzywne; nazwa w menu bywa jednak luźna i może oznaczać także restauracyjny pak choi z sosem shiitake.
